هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساس تنهایی و دوری از اجتماع سخن میگوید و به زیبایی معشوق اشاره میکند. او از دلزدگی از همنشینی با دیگران و زیادهگوییهای آنان مینالد و به جای آن، به بادهنوشی روی آورده است.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به بادهنوشی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۹۲۶ - مرا بس بود روز دیوان عام
مرا بس بود روز دیوان عام
نبی و وصی نبی والسلام ۱
دو ابروی او کرده جا در دلم
که دیده دو شمشیر در یک نیام ۲
دل از صحبت همگنانم رمید
ز عرض کمال و ز طول کلام ۳
به دوری که من گشته ام باده نوش
دهن باز مانده ز خمیازهٔ جام ۴
نبی و وصی نبی والسلام ۱
دو ابروی او کرده جا در دلم
که دیده دو شمشیر در یک نیام ۲
دل از صحبت همگنانم رمید
ز عرض کمال و ز طول کلام ۳
به دوری که من گشته ام باده نوش
دهن باز مانده ز خمیازهٔ جام ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۲۵ - خموشم ارچه به ظاهر ولی پر از سخنم
گوهر بعدی:شماره ۹۲۷ - شدم پیر و همان مغلوب نفس غفلت آیینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
