هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای غنی، به توصیف عشق و جمال معشوق و تأثیر آن بر روح و روان عاشق میپردازد. شاعر با اشاره به عناصری مانند شمع، چراغ، و پردهٔ فانوس، حالات درونی خود را بیان میکند و از خواننده میخواهد تا به باطن امور توجه کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، برخی از استعارهها ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۹۶۵ - ساعد او می زند بر شمع کافور آستین
ساعد او می زند بر شمع کافور آستین
دست حسنش می فشاند بر رخ حور آستین ۱
بسکه روشن گشته بر دستم چراغ داغ عشق
شد بسان پردهٔ فانوس پرنور آستین ۲
می شود چون صبح روشن از فراغ روی او
بر چراغ مرده افشاند گر از دور آستین ۳
از لباس ظاهری یک ذره ای باطن بگیر!
دست تا موجود باشد نیست منظور آستین ۴
دست حسنش می فشاند بر رخ حور آستین ۱
بسکه روشن گشته بر دستم چراغ داغ عشق
شد بسان پردهٔ فانوس پرنور آستین ۲
می شود چون صبح روشن از فراغ روی او
بر چراغ مرده افشاند گر از دور آستین ۳
از لباس ظاهری یک ذره ای باطن بگیر!
دست تا موجود باشد نیست منظور آستین ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۶۴ - در خرام آمد چو آن مشکین سلاسل بر زمین
گوهر بعدی:شماره ۹۶۶ - خوبرو بسیار از کشمیر می آید برون
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.