شماره ۱۰۰۵ - حسن از تاب و تب است از شعلهٔ دیدار او

حسن از تاب و تب است از شعلهٔ دیدار او
رنگ را آتش به جان افتاده از رخسار او ۱

خانهٔ تن راست از باد نفس بیم زوال
خواب راحت کی سزد در سایهٔ دیوار او ۲