هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن میگوید. او از موی، ابرو، و روی معشوق با تعابیر زیبا و پراحساس یاد میکند و از عشق و شوق خود نسبت به او مینویسد. همچنین، شاعر از مفاهیمی مانند آیینه، جام جم، و طوطی برای بیان عمق احساسات خود استفاده میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۰۰۴ - نه همین پیچد به خود از شوق رویت موی تو
نه همین پیچد به خود از شوق رویت موی تو
نعل در آتش بود بر روی تو ابروی تو ۱
با رخش ای گل مزن زین بیش لاف همسری
رشک نگذارد که بینم رنگ هم بر روی تو ۲
حال عالم را توان دریافتن از فیض فکر
جان من جام جم است آیینهٔ زانوی تو ۳
با تأمل گفتگو کن به که آموزد سخن
طوطی نطق ترا آیینهٔ زانوی تو ۴
نعل در آتش بود بر روی تو ابروی تو ۱
با رخش ای گل مزن زین بیش لاف همسری
رشک نگذارد که بینم رنگ هم بر روی تو ۲
حال عالم را توان دریافتن از فیض فکر
جان من جام جم است آیینهٔ زانوی تو ۳
با تأمل گفتگو کن به که آموزد سخن
طوطی نطق ترا آیینهٔ زانوی تو ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۰۳ - صحبت بی نفاق یاران کو
گوهر بعدی:شماره ۱۰۰۵ - حسن از تاب و تب است از شعلهٔ دیدار او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.