هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن می‌گوید. او از موی، ابرو، و روی معشوق با تعابیر زیبا و پراحساس یاد می‌کند و از عشق و شوق خود نسبت به او می‌نویسد. همچنین، شاعر از مفاهیمی مانند آیینه، جام جم، و طوطی برای بیان عمق احساسات خود استفاده می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۱۰۰۴ - نه همین پیچد به خود از شوق رویت موی تو

نه همین پیچد به خود از شوق رویت موی تو
نعل در آتش بود بر روی تو ابروی تو ۱

با رخش ای گل مزن زین بیش لاف همسری
رشک نگذارد که بینم رنگ هم بر روی تو ۲

حال عالم را توان دریافتن از فیض فکر
جان من جام جم است آیینهٔ زانوی تو ۳

با تأمل گفتگو کن به که آموزد سخن
طوطی نطق ترا آیینهٔ زانوی تو ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۰۳ - صحبت بی نفاق یاران کو
گوهر بعدی:شماره ۱۰۰۵ - حسن از تاب و تب است از شعلهٔ دیدار او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.