هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و غنایی است که در آن شاعر از عشق و فراق سخن می‌گوید. او با استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های زیبا، مانند لعل، می، پیمانه، و گوهر، احساسات خود را بیان می‌کند. شعر پر از تصاویر شاعرانه است که نشان‌دهنده‌ی درد فراق و اشتیاق دیدار معشوق است.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم مانند می و مستانه ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.

شماره ۱۰۱۸ - گشته بی لعل تو خم در دل میخانه گره

گشته بی لعل تو خم در دل میخانه گره
شده هر قطرهٔ می بر لب پیمانه گره ۱

نبود چین جبین آینهٔ حسن ترا
چون هلال است ز ابروی تو بیگانه گره ۲

تا قیامت به تمنای بناگوش کسی
در دل بحر بود گوهر یکدانه گره ۳

غنچهٔ خاطر من بشکفد از شبنم اشک
می گشاید ز دلم گریهٔ مستانه گره ۴

بر لبم بی می دیدار تو خمخانه نگاه
شده تبخاله صفت غنچهٔ پیمانه گره ۵

زده ناخن به دلم مصرع بینش جویا
‏«ناخن شمع گشود از پر پروانه گره»‏ ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۱۷ - کو بهاران تا برآید از کمین ابرسیاه
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱۹ - از حیا تا رنگ رخسارت به پرواز آمده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.