خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه به بیان احساسات شاعر نسبت به معشوق می‌پردازد و از تشبیه‌های زیبایی مانند غنچه و سرو برای توصیف دلبستگی و عشق استفاده می‌کند. شاعر از دلبستگی غنچه به خودش، سرو به نازکی معشوق، و بوی جانان در زمین سخن می‌گوید و عشق خود را به معشوقی با لب‌های شیرین و زلفی مانند مشک توصیف می‌کند.

رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.

تا مرا شد با تو ای گل پیرهن دلبستگی
هست همچون غنچه ام با خویشتن دلبستگی

سر نزد یک غنچه هم از نونهال من هنوز
برنتابد سرو آن نازک بدن دلبستگی

هر زمینی کاید از وی بوی جانان خلد ماست
نیست همچون غنچه ما را با چمن دلبستگی

من چرا واله نباشم پیش تنگ شیرین
او که خود چون غنچه دارد با دهن دلبستگی

غنچهٔ گل نافه را ماند به یاد زلف او
کرده است از بسکه با مشک ختن دلبستگی

چشم او مستغنی از زلف است در دل بردنم
عاشقان را نیست محتاج رسن دلبستگی

نکته ای جویا ز لعل او در گوشم نشد
غنچهٔ او راست گویا با سخن دلبستگی

«جویای تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir