هوش مصنوعی: این شعر به توصیف فصل بهار و مستی ناشی از زیبایی‌های آن می‌پردازد. شاعر با ذکر گل‌ها، باران بهاری، و می‌نوشی، حالتی از شور و نشاط و گاهی بی‌خودی را به تصویر می‌کشد. همچنین، احساساتی مانند عشق، شرمندگی، و دل‌تنگی نیز در ابیات مشهود است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و اشاره به می‌نوشی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب باشد. همچنین، درک برخی از مفاهیم عمیق شعر نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۰۹۱ - موسم مستی است ایام بهاران های های

موسم مستی است ایام بهاران های های
فصل گل را مغتنم دانید یاران های های ۱

دست افشان پای کوبان می روم از خویشتن
رقص مستی سیر دارد می گساران های های ۲

می روم افتان و خیزان تا بکوی می فروش
گرد راه می کشانم، باده خواران! های های ۳

می نمایم شبنم خوی برگل رخساره اش
نم نم باران و صبح نوبهاران های های ۴

مرغ روح از دل تپیدن طبل وحشت خورده است
خجلتی دارم ز روی جان شکاران های های ۵

نه رود یار از برم نه غیر آید بر سرم
خوش بود معشوق و می در روز باران های های ۶

می پرد رنگ از رخم جویا ببال بوی گل
می روم از خود به یاد گلعذاران های های ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۹۰ - اگر از دیدن عیب خلایق چشم می پوشی
گوهر بعدی:شماره ۱۰۹۲ - اگر چشمی به زیر افکنده باشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.