هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از شمع به عنوان نمادی از خودنمایی و روشنایی استفاده میکند و به موضوعاتی مانند عرفان، خودشناسی و دوری از خودستایی میپردازد. شاعر از مخاطب میخواهد که مانند شمع خلوتخانه باشد و به جای خودنمایی، به روشنایی حقیقی و معنوی بپیوندد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در متن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰۹۶ - چو شمع بزم حسن روستایی
چو شمع بزم حسن روستایی
رود آخر به چشم از خودنمایی ۱
یک امشب شمع خلوتخانه ام باش
که باشد آشنای روشنایی ۲
به گرد معنی بیگانه می گرد
بخواهی با سخن گر آشنایی ۳
به رنگ غنچه در کسب هواکوش
دگر دریاب فیض دل گشایی ۴
فتاده بر زبان خویش جویا
شعار هر که باشد خودستایی ۵
رود آخر به چشم از خودنمایی ۱
یک امشب شمع خلوتخانه ام باش
که باشد آشنای روشنایی ۲
به گرد معنی بیگانه می گرد
بخواهی با سخن گر آشنایی ۳
به رنگ غنچه در کسب هواکوش
دگر دریاب فیض دل گشایی ۴
فتاده بر زبان خویش جویا
شعار هر که باشد خودستایی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۹۵ - اگر محاسبه روز حشر در نظر آری
گوهر بعدی:شماره ۱۰۹۷ - به ششدر کار خود از شش جهت انداختی رفتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
