خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از درد فراق و هجران معشوق میگوید و توصیف میکند که چگونه غم و اندوه، وجودش را مانند طاووس رنگارنگ کرده است.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی کلاسیک، مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۱۰۱ - ایدل چو زوصل یار مأیوس شدی
ایدل چو زوصل یار مأیوس شدی
با محنت و درد هجر مأنوس شدی ۱
پا تا به سرت گشته نهان در گل داغ
گلشن تن خود به رنگ طاووس شدی ۲
با محنت و درد هجر مأنوس شدی ۱
پا تا به سرت گشته نهان در گل داغ
گلشن تن خود به رنگ طاووس شدی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۰ - دل خون شدم از نگاه دزدیدن تو
گوهر بعدی:شماره ۱۰۲ - افسوس که فیض از دل آگه نبری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
