شماره ۱۲۰ - تا نقش نعل اسبت محراب اهل دین است

تا نقش نعل اسبت محراب اهل دین است
عشاق را سجودی در هر گل زمین است ۱

ای آفتاب اگر من سر گشته ام چو ذرّه
من خود برین نبودم چرخ فلک برین است ۲

طوفان آتشی تو عالم بسوخت حسنت
یا آفتاب محشر طالع زبرج زین است ۳

از سجده تو مارا ای بت کسی کند منع
کان بی بصر نه بیند حرفی که بر جبین است ۴

فردا بهشت و کوثر روی و لب تو باشد
گر خلق در گمانند پیش من این یقین است ۵

تنها نه آن غزالش جمعی سگان گرفتند
هرجا که یوسفی هست صد گرگ در کمین است ۶

اهلی نصیحت تو ننشست در دل من
زان تیز غمزه ام گو حرفی که دل نشین است ۷