شماره ۳۸۳ - مجاورم چو سگان بهر پارس در کویت

مجاورم چو سگان بهر پارس در کویت
فرشته را نگذارم که بگذرد سویت ۱

چه جای آنکه به بیگانه بینمت همدم
که جان خویش نخواهم که بشنود بویت ۲

بدود آه جهانی سیه کنم هر شب
که بر کسی نفتد پرتو مه رویت ۳

گشاد زلف تو صد دل بیک گره که گشود
گره گشای دل ماست سنبل مویت ۴

چرا ز تلخی خوی تو جان من رنجد
که نوشداروی جان است تلخی خویت ۵

بگوی با خط سبزت که کی رواست چو خضر
که می تو نوشی و ما خون دل ز پهلویت ۶

ز شوق، چشم تو اهلی، رمیده از مردم
که مونس دل مجنون بس است آهویت ۷