هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی بیانگر عشق و ارادت بی‌حد شاعر به معشوق است. شاعر از دل‌سوختگی، فداکاری و ایثار خود در راه معشوق می‌گوید و ترس از دست دادن توجه او را بیان می‌کند. همچنین، تمایل به حقیقت و رهایی از مجاز در این شعر مشهود است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌های به‌کاررفته نیاز به دانش ادبی نسبتاً بالایی دارند.

شماره ۵۱۲ - نه هر دل کز نوا دم زد قبول دلنواز افتد

نه هر دل کز نوا دم زد قبول دلنواز افتد
سر محمود میباید که در پای ایاز افتد ۱

اگر از بام عرش افتد سرم بر خاک راه تو
ز شادی برجهد از جای و در پای تو باز افتد ۲

سگانت بر نیاز نازنینان نازها دارند
مباد آنروز کایشانرا بناز کس نیاز افتد ۳

تو را هر گه که میبینم چراغ مجلس یاران
چو شمع از رشک مغز استخوانم در گداز افتد ۴

بپای هر خس و خاری چو آب دیده زان افتم
که باشد سایه یی بر ما ز سرو و سرفراز افتد ۵

من از غیرت نمیخواهم که تا بد بر تو مهر و مه
که ترسم سایه ات بر دیگری ای سرو ناز افتد ۶

بفتراک حقیقت گفته یی اهلی که یا بددست؟
حقیقت پرسی آن عاشق که در دام مجاز افتد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۱۱ - چه سود کوشش اگر دوست کام ما ندهد
گوهر بعدی:شماره ۵۱۳ - ز بسکه گرد رهت جان عاشقان دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.