شماره ۶۶ - می نوش که آنکه کعبه کردست و کنشت

می نوش که آنکه کعبه کردست و کنشت
خاک همه را مستی عشق تو سرشت ۱

معمور بود بشاهد و باده جهان
موعود بود به کوثر و حور بهشت ۲