هوش مصنوعی:
این شعر خطاب به شخصی است که به عنوان قبلهگاه اهل وفا و امید توصیف شده است. شاعر از این شخص میپرسد که چرا با وجود لطف و مهربانیاش، در کمک به دیگران تعلل میکند.
رده سنی:
12+
مفاهیم شعر مانند وفا، امید و لطف، برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک است و نیاز به درک عمیقتری از مفاهیم عرفانی و اخلاقی دارد.
شماره ۷۹ - ای آنکه در تو قبله اهل وفاست
ای آنکه در تو قبله اهل وفاست
هر کس که امیدی بودش از تو رواست ۱
کار همه کس چون شود از لطف تو راست
در کار منت اینهمه اهمال چراست ۲
هر کس که امیدی بودش از تو رواست ۱
کار همه کس چون شود از لطف تو راست
در کار منت اینهمه اهمال چراست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۵۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۸ - آن غمزده ام که زهر غم نوش منست
گوهر بعدی:شماره ۸۰ - عمرست شبی که با حریف طربیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
