هوش مصنوعی:
این متن به تماشاگری انسان در زندگی اشاره دارد و با اشاره به داستان آدم و حوا، طمع را دلیل رانده شدن از بهشت میداند.
رده سنی:
15+
محتوا دارای مفاهیم فلسفی و عرفانی است که برای درک بهتر، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد.
شماره ۱۲۴ - کشتیست دو کون و ما تماشا گر کشت
کشتیست دو کون و ما تماشا گر کشت
از بهر تماشاست چه زیبا و چه زشت ۱
در دانه اگر طمع نکردی آدم
کی رانده شدی بخواری از باغ بهشت ۲
از بهر تماشاست چه زیبا و چه زشت ۱
در دانه اگر طمع نکردی آدم
کی رانده شدی بخواری از باغ بهشت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۳ - پامال شود بفتنه هر مال که هست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۵ - مقصود خدا ز خلق اسرار دل است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.