هوش مصنوعی:
شاعر از عشق و درد دل خود میگوید، از روی زردش به دلیل دوری از معشوق و وعدههای بیپایان او سخن میگوید. او معشوق را به کمحوصلگی و بیوفایی متهم میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالان است. همچنین، استفاده از استعارههای شعری مانند 'گل روی' و 'غنچه پر درد' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک دارد.
شماره ۲۰۶ - ای کز گل روی تو رخم زرد بود
ای کز گل روی تو رخم زرد بود
دل از دهنت چو غنچه پر درد بود ۱
بوسی دهنت نداد و صد وعده دهد
کم حوصله را زبان جوانمرد بود ۲
دل از دهنت چو غنچه پر درد بود ۱
بوسی دهنت نداد و صد وعده دهد
کم حوصله را زبان جوانمرد بود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۵ - با همچو منی که همسخن خواهد بود
گوهر بعدی:شماره ۲۰۷ - چون یار برون از دل پر خون نشود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
