شماره ۲۱۶ - صد عاشق اگر کشته ز بیداد بود

صد عاشق اگر کشته ز بیداد بود
معشوقه چو سرو از همه آزاد بود ۱

فریاد که من چون شمعی از آتش آه
میسوزم و پیش گلرخان باد بود ۲