هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از عشق نافرجام و درد بیدرمان خود سخن میگوید. او خود را مردهای میداند که حتی اگر جان دوباره بگیرد، به وصال معشوق نخواهد رسید.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و اندوهگین است که درک آنها برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد.
شماره ۲۲۸ - در عشق تو کس جز رخ زردش نرسد
در عشق تو کس جز رخ زردش نرسد
درمان نبرد دلی که دردش نرسد ۱
من مرده خاک پای تو کآب حیات
هر چند که جان دهد بگردش نرسد ۲
درمان نبرد دلی که دردش نرسد ۱
من مرده خاک پای تو کآب حیات
هر چند که جان دهد بگردش نرسد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۷ - گر دل ز غبار غم درون پاک کند
گوهر بعدی:شماره ۲۲۹ - می خور که حیات جاودانت بدهند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
