هوش مصنوعی:
شاعر از درد و رنج خود میگوید و از دیگران میخواهد که حال او را از کسانی بپرسند که بیشتر دردمند هستند، مانند اسیران و درویشان. او اشاره میکند که کسانی که رنج نمیکشند، مانند گلی که از خارها آزاد است، نمیتوانند درد او را درک کنند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، موضوعاتی مانند رنج و دردمندی نیاز به بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۴۲۳ - گاهی ز اسیران جگر ریش بپرس
گاهی ز اسیران جگر ریش بپرس
احوال مرا از همه کس بیش بپرس ۱
آسوده چو گل ز زخم خارش چه غمست
این را ز برهنه پای درویش بپرس ۲
احوال مرا از همه کس بیش بپرس ۱
آسوده چو گل ز زخم خارش چه غمست
این را ز برهنه پای درویش بپرس ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۴۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۲۲ - ای مست وصال یار از اغیار بترس
گوهر بعدی:شماره ۴۲۴ - بیمار و جز تو یاریم نیست ز کس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
