هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از غم و اندوه وجودی خود سخن میگوید و بیان میکند که چرا با وجود بودن، همیشه محزون است. او به بخت و اقبال اشاره میکند که در راه عشقش خون او را نریخته است، اما باز هم احساس میکند که در خون غرق شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عرفانی و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند غم وجودی و خون ممکن است برای سنین پایینتر نامناسب باشد.
شماره ۴۷۰ - ایشاه شهید بیتو ما چون باشیم
ایشاه شهید بیتو ما چون باشیم
کز بودن خود همیشه محزون باشیم ۱
چون بخت نریخت خون ما در قدمت
باری کم از آن که غرقه خون باشیم ۲
کز بودن خود همیشه محزون باشیم ۱
چون بخت نریخت خون ما در قدمت
باری کم از آن که غرقه خون باشیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶۹ - چل سال بوادی طلب افتادم
گوهر بعدی:شماره ۴۷۱ - ساقی بخرابات اگر گام نهم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
