خلاصه و ردهبندی سنی
15+
در این متن، شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای عاشقانه، زیبایی معشوق را توصیف میکند. او از زلف و خال معشوق سخن میگوید و با اشاره به طوبی (درخت بهشت)، عشق و دلباختگی خود را بیان میدارد.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
شماره ۶۲۴ - گر زلف چو شست او قضا بگشادی
گر زلف چو شست او قضا بگشادی
وین دانه خال بر لبش بنهادی ۱
از شاخ بلند طوبی باغ بهشت
کی طایر جان بدام دل افتادی ۲
وین دانه خال بر لبش بنهادی ۱
از شاخ بلند طوبی باغ بهشت
کی طایر جان بدام دل افتادی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۲۳ - گفتی ز زبان سبزه زار و لب جوی
گوهر بعدی:شماره ۶۲۵ - اهلی تو که با اهل ریا نزدیکی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
