هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از عشق و وصال معشوق سخن میگوید و از رنجهای عشق و بیاعتنایی معشوق شکایت میکند. شاعر از هنر و جذابیتهای معشوق میگوید و در عین حال از درد و رنج عشق نیز سخن میراند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و صنایع ادبی پیچیده ممکن است برای سنین پایینتر مناسب نباشد.
بخش ۴ - دایره تدویر
وصال تا بشبش بر در تو کیست مگر
تنی که جز بسر سر تواند این رفتار ۱
خسارت از چه خورم هرگز این سزاست ز عقل
چه خود هنر پی نشو و نماست در این کار ۲
ولی نبود شکر در خور تو بازم ده
که هستم از طلبت زار و تو از آن بیزار ۳
اگر ز شاخ شکر گفته ام بهست رواست
به خون جگر، حق آنم گهر رواست نثار ۴
تابش ببر در تو رخساره خور- هرگز نه سزاست ۵
نی گنج زبر سر تو این تاج هنر- بی نشو و نماست ۶
نبود شکر خور تو بر شاخ شکر- گفتم بتو راست ۷
هستم طلب زر توزان خون جگر- حقا که رواست ۸
تقطیع: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل ۹
قافیه: مقید مجرد، مستزاد: مطلق بخروج ۱۰
بحر: هزج اخرب مجبوب مقبوض، مستزاد: مفعول فعول ۱۱
صنعت: مرکب مدور ۱۲
تنی که جز بسر سر تواند این رفتار ۱
خسارت از چه خورم هرگز این سزاست ز عقل
چه خود هنر پی نشو و نماست در این کار ۲
ولی نبود شکر در خور تو بازم ده
که هستم از طلبت زار و تو از آن بیزار ۳
اگر ز شاخ شکر گفته ام بهست رواست
به خون جگر، حق آنم گهر رواست نثار ۴
تابش ببر در تو رخساره خور- هرگز نه سزاست ۵
نی گنج زبر سر تو این تاج هنر- بی نشو و نماست ۶
نبود شکر خور تو بر شاخ شکر- گفتم بتو راست ۷
هستم طلب زر توزان خون جگر- حقا که رواست ۸
تقطیع: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل ۹
قافیه: مقید مجرد، مستزاد: مطلق بخروج ۱۰
بحر: هزج اخرب مجبوب مقبوض، مستزاد: مفعول فعول ۱۱
صنعت: مرکب مدور ۱۲
تعداد ابیات: ۶
۱۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۳ - هوا بسبزه گهر ریخت بلبل آب از چشم
گوهر بعدی:بخش ۵ - دایره مرکب مدور
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
