نویسنده، که فردی کم‌بضاعت از اهالی شیراز است، در جمع صاحبدلان حاضر می‌شود. یکی از حاضران گنجفه‌ای (نوعی بازی ورق) با ظاهر زیبا اما فاقد معنی ارائه می‌دهد و پیشنهاد می‌کند که اشعاری مناسب به حواشی آن اضافه شود تا هم صورت و هم معنی آن کامل گردد. حضار از نویسنده می‌خواهند که این اشعار را بسراید. او قبول می‌کند و برای هر قطعه گنجفه یک رباعی می‌سراید که در آن نام پادشاه و وزیر هر جنس به شیوه‌ای دلپذیر ذکر شده است. این رباعیات به گونه‌ای هستند که اگر گنجفه در دسترس نباشد، می‌توان با نوشتن آنها روی کاغذ و تقسیم‌بندی به روش گنجفه، بازی کرد.

متن دارای اصطلاحات ادبی و تاریخی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، محتوای آن نیاز به درک نسبی از شعر و بازی‌های فکری دارد که معمولاً برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.