شماره ۳۸ - مدام محرم صهبا بود پیاله ما

مدام محرم صهبا بود پیاله ما
به گرد مهر تنیده ست خط هاله ما ۱

زهی ز گرمی خویت نفس گرانمایه
گداز ناله ما آبیار ناله ما ۲

چمن طراز جنونیم و دشت و کوه از ماست
به مهر داغ شقایق بود قباله ما ۳

به دل ز جور تو دندان فشرده ایم و خوشیم
ز استخوان اثری نیست در نواله ما ۴

تو زودمستی و ما رازدار خوی توایم
شراب درکش و پیمانه کن حواله ما ۵

درازی شب هجران ز حد گذشت، بیا
فدای روی تو عمر هزار ساله ما ۶

جنون به بادیه پرداز گلستان بخشید
سواد دیده آهوست داغ لاله ما ۷

ز سعی هرزه به بیحاصلی علم گشتیم
چو باد بید پدید آمد از اماله ما ۸

همین گداختن است آبروی ما غالب
گهر چه ناز فروشد به پیش ژاله ما ۹