شماره ۴۰ - محو کن نقش دویی از ورق سینه ما

محو کن نقش دویی از ورق سینه ما
ای نگاهت الف صیقل آیینه ما ۱

وقف تاراج غم تست چه پیدا چه نهان
همچو رنگ از رخ ما، رفت دل از سینه ما ۲

چه تماشاست ز خود رفته خویشت بودن
صورت ما شده کس تو در آیینه ما ۳

عرصه بر الفت اغیار چه تنگ آمده است
خوش فرو رفته به طبع تو خوشا کینه ما ۴

محتشم زاده اطراف بساط عدمیم
گوهر از بیضه عنقاست به گنجینه ما ۵

نیست مستان ترا تفرقه بدر و هلال
باده مهتاب بود در شب آدینه ما ۶

غالب امشب همه از دیده چکیدن دارد
خون دل بود مگر باده دوشینه ما ۷