شماره ۴۴ - ز من گرت نبود باور انتظار، بیا

ز من گرت نبود باور انتظار، بیا
بهانه جوی مباش و ستیزه کار، بیا ۱

به یک دو شیوه ستم دل نمی شود خرسند
به مرگ من که به سامان روزگار بیا ۲

بهانه جوست در الزام مدعی شوقت
یکی به رغم دل ناامیدوار بیا ۳

هلاک شیوه تمکین مخواه مستان را
عنان گسسته تر از باد نوبهار بیا ۴

ز ما گسستی و با دیگران گرو بستی
بیا، که عهد وفا نیست استوار، بیا ۵

وداع و وصل جداگانه لذتی دارد
هزار بار برو، صد هزار بار بیا ۶

تو طفل ساده دل و همنشین بدآموزست
جنازه گر نتوان دید بر مزار بیا ۷

فریب خورده نازم چه ها نمی خواهم؟
یکی به پرسش جان امیدوار بیا ۸

ز خوی تست نهاد شکیب نازکتر
بیا که دست و دلم می رود ز کار، بیا ۹

رواج صومعه هستی ست زینهار مرو
متاع میکده مستی ست هوشیار، بیا ۱۰

حصار عافیتی گر هوس کنی غالب
چو ما به حلقه رندان خاکسار بیا ۱۱