۱۲۶ بار خوانده شده

شمارهٔ ۳۷

وقت ست که آسمان موجه نازد
مهر آینه پیش رخ نهد مه نازد

این خود شرف دگر بود نیست عجب
گر مهر به پابوس شهنشه نازد
اگر سوالی داری، اینجا بپرس.
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۶
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۸
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.