هوش مصنوعی:
شاعر از خداوند میخواهد که نفسهایش را مانند شرارههای آتش و مژههایش را مانند رود دجله جاری کند. او هشدار میدهد که بدون سوزش عشق، زندگی ارزشی ندارد و از خدا میخواهد که جانش را در روز رستاخیز نجات دهد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۴۶ - یارب نفس شراره خیزم بخشند
یارب نفس شراره خیزم بخشند
یارب مژه های دجله ریزم بخشند ۱
بی سوز غم عشق مبادا، زنهار
جانی که به روز رستخیزم بخشند ۲
یارب مژه های دجله ریزم بخشند ۱
بی سوز غم عشق مبادا، زنهار
جانی که به روز رستخیزم بخشند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۵ - چرگر که ز زخمه زخم بر چنگ زند
گوهر بعدی:شماره ۴۷ - قانع نیم ار بهشت نیزم بخشند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
