هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از عشق و وابستگی شدید به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که حتی اگر از درگاه معشوق رانده شود، باز هم به سمت او بازمیگردد، همانگونه که پس از زیارت کعبه، به سوی خانه بازمیگردند.
رده سنی:
15+
محتوا دارای مضامین عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند کعبه و درگه معشوق، برای کودکان قابل درک نخواهد بود.
شماره ۹۷ - ای آن که گرفته ام به کوی تو پناه
ای آن که گرفته ام به کوی تو پناه
رانی چو به عنف از در خویشم ناگاه ۱
تا کعبه روم ز درگهت رو به قفا
چون بگذرم از کعبه نهم روی به راه ۲
رانی چو به عنف از در خویشم ناگاه ۱
تا کعبه روم ز درگهت رو به قفا
چون بگذرم از کعبه نهم روی به راه ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۶ - راهی ست ز عبد تا حضور الله
گوهر بعدی:شماره ۹۸ - یارب به جهانیان دل خرم ده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
