بخش ۴۵ - شکوهٔ شاعر

دریغا که بد مهر گردان جهان
ندارد وفا با کسی جاودان ۱

نباید همی بست دل را در وی
که بس نابکارست و بس زشت روی ۲

بسا مهر پیوسته و بسته دل
که او کرد بی کام دل زیر گل ۳

بس اومیدها را که دردل شکست
بسی بندها کو گشاد و ببست ۴

اگر من بگویم که با من چه کرد
چه آورد پیشم زداغ وز درد ۵

بماند عجب هر کس از کار من
خورد تا بجاوید تیمار من ۶

مرا قصه زین طرفه تر اوفتاد
ولیکن نیارم گذشتن بهٔاد ۷

اگر زندگانی بود، آن سمر
بگویم که چون بد همه سر بسر ۸

چه کردند با من ز مکر و حیل
کسانی کشان بود دل پر دغل ۹

ز مرد و زن و پیر و برنا به هم
ز شهری و ترک و ز بیش و ز کم ۱۰

سپردم بهٔزدان من آن را تمام
کهٔزدان کند حکم روز قیام ۱۱

ستاند ز هر ناکسی داد من
رسد روز محشر به فریاد من ۱۲