شمارهٔ ۳۵ - قصیده در شکایت از روزگار و یاد احباب

فغان ز دست ستمهای گنبد دوار
فغان ز سفلی و علوی و ثابت و سیار ۱

چه اعتبار بر این اختران نامعلوم
چه اعتماد بر این روزگار ناهموار ۲

جفای چرخ بسی دیده اند اهل هنر
از آن بهر زه شکایت نمی کنند احرار ۳

دلا چو صورت حال زمانه می بینی
سزد اگر بدر آئی ز پرده پندار ۴

طمع مدار که با تو وفا کند دوران
که با کسی بفسون مهربان نگردد مار ۵

کجا شدند بزرگان دین که می کردند
ز نوک خامه گهر بر سر زمانه نثار ۶

کجا شدند حکیمان کاردان کریم
که بر لباس بقاشان نه پود ماند و نه تار ۷

چرا ز پای در آمد درخت باغ هنر
بموسمی که ز سر تازه می شود اشجار ۸

بساز کار قیامت بقوت ایمان
بشوی روی طبیعت بآب استغفار ۹