بخش ۲۳۱ - داد خواستن مردمان از دست کوش، شاه چین

چنان بود یک روز کز مرز چین
ز فرزانه پنجاه مرد گزین ۱

خروشان به درگاه شاه آمدند
ستمدیدگان دادخواه آمدند ۲

که زنهار، شاها، به فریادرس
که جز تو نداریم فریادرس ۳

جهان پاک کردی ز ضحاکیان
به نیروی یزدان و فرّ کیان ۴

ز داد تو آباد شد هند و روم
نمانده ست ویران یک انگشت بوم ۵

زمین را تو آباد کردی به گرز
تو کردی به هر جای تابنده برز ۶

ز تیغ تو پنهان ستم در جهان
ز داد تو بدخواه یکسر نهان ۷

جهان اندر آسانی و ما به رنج
نه فرزند ماند و نه کاخ و نه گنج ۸

گرازی نشسته ست بر تخت چین
به رنج اندر از دست او آن زمین ۹

درم دارِ آن مرز درویش گشت
ستمکار و بدخو و بدکیش گشت ۱۰

نخواند همی خویشتن جز خدای
تو مپسند از وی شه پاکرای ۱۱