بخش ۳۰۲ - پاسخ کوش به فاروق و خواستن باژ

منا دیگران را بفرمود شاه
که برگشت تازان به پیش سپاه ۱

که هر کس کز این مایه ور لشکرید
زمین خلایق به پی مسپرید ۲

نباید که آن خاک بیند سوار
جز آن گه که فرمان دهد شهریار ۳

وزآن پس نویسنده را پیش خواند
به پاسخ فراوان سخنها براند ۴

چنین گفت کاین نامه برخواندم
فرستاده را پیش بنشاندم ۵

بپرسیدم از دانش و رای تو
پسندیدم این جای بر جای تو ۶

تو را گر نبودی دل هوشیار
برآوردی از تو زمانه دمار ۷

ولیکن خرد کار بستی نخست
کنون تاج و تخت مهی آنِ توست ۸

چرا آن جفا پیشه ی تیره هوش
نیامد کمر بسته نزدیک کوش ۹

چو پیش آمدی همچو تو بنده وار
همان گه ز ما یافتی زینهار ۱۰

چو در شهر با من برآراست جنگ
بکندمش کاخ و ندادم درنگ ۱۱

چو پنداشت کان باره گردون شده ست
کنون پست مانند هامون شده ست ۱۲

سزای وی این بود و پاداشش این
تو نیز اندر این کار بهتر ببین ۱۳

کمر بر میان بند و پیش من آی
چو خواهی که مانَد به تو تخت و جای ۱۴

اگر رزم بودی تو را نیز رای
بهای زمانه ببردی ز جای ۱۵

سر سال فرّخ چو آید فراز
فرستی سوی گنج ما ساو و باز ۱۶

غلام و کنیزک ز هر یک هزار
به بالا چو سرو و به رخ چون بهار ۱۷

که مشکوی ما را بشایند و بس
به لب نارسیده لب هیچ کس ۱۸

دگر هرچه پُرمایه داری ز گنج
سوی ما فرستی که دیدیم رنج ۱۹

چو کردی چنین، رَستی از چنگ من
نبینی سر تیغ و آهنگ من ۲۰