هوش مصنوعی:
شاعر از عشق شدید خود میگوید و از معشوق میخواهد که با وصال، درد فراقش را درمان کند. معشوق پاسخ میدهد که برای رسیدن به وصال، باید همهچیز را رها کند و کاملاً به او بپیوندد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و انتزاعی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از زبان شعری کلاسیک ممکن است برای کودکان قابلدرک نباشد.
شماره ۵۶ - از عشق مهی چو برلب آمد جانم
از عشق مهی چو برلب آمد جانم
گفتم بکنی به وصل خود درمانم ۱
گفتا اگرت وصال ما می باید
رو هیچ ممان تو تا همه من مانم ۲
گفتم بکنی به وصل خود درمانم ۱
گفتا اگرت وصال ما می باید
رو هیچ ممان تو تا همه من مانم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵ - عمری است که در راه تو پای است سرم
گوهر بعدی:شماره ۵۷ - هر دل نکشد بار بیان سخنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
