شماره ۱ - یا رب تو مراین سایهٔ یزدانی را شماره ۲ - ای کرده غمت غارت هوش دل ما شماره ۳ - اصل وگهر عشق ز کانی دگر است شماره ۴ - عشقت که دوای جان این دلریش است شماره ۵ - در عشق توام جهان سرایی تنگ است شماره ۶ - ز آن روی که راه عشق راهی تنگ است شماره ۷ - تا بر سر کوی عشق تو منزل ماست شماره ۸ - تا بر سر ما سایهٔ شاهنشه ماست شماره ۹ - از ما تو هر آنچه دیده ای سایهٔ ماست شماره ۱۰ - هر سبزه که در کنار جویی رسته است شماره ۱۱ - مقصود وجود انس و جان آیینه است شماره ۱۲ - این مرتبهٔارب چه حد مشتاقی است شماره ۱۳ - عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست شماره ۱۴ - آمد شب و بازگشتم اندر غم دوست شماره ۱۵ - گفتا: هر دل به عشق ما بینا نیست شماره ۱۶ - درد تو ز هر محتضری خالی نیست شماره ۱۷ - با یار نواز غم کهن باید گفت شماره ۱۸ - هر شب به مثال پاسبان کویت شماره ۱۹ - ما را نه خراسان نه عراق است مراد شماره ۲۰ - غم با لطف تو شادمانی گردد شماره ۲۱ - شمع ار چه من داغ جدایی دارد شماره ۲۲ - عشق است که لذت جوانی ببرد شماره ۲۳ - هر دم ز وجود خود ملالم گیرد شماره ۲۴ - آن را که دل از عشق پر آتش باشد شماره ۲۵ - حاشا که دلم از تو جدا داند شد شماره ۲۶ - با روی تو روی کفر و ایمان بنماند شماره ۲۷ - در عشق تو شادی و غمم هیچ نماند شماره ۲۸ - کار من و تو بی من و تو ساخته اند شماره ۲۹ - صحرا به گل و لاله بیاراسته اند شماره ۳۰ - عشاق تو از الست مست آمده اند شماره ۳۱ - عشاق که آفتاب عالمتابند شماره ۳۲ - ز آن پیش که نور بر ثریا بستند شماره ۳۳ - در خوشه مگر سر کشیئی می دیدند شماره ۳۴ - عشاق که ماه عالم جاویدند شماره ۳۵ - مردان رهش زنده به جانی دگرند شماره ۳۶ - دل قبلهٔ جان، جمال روی تو کند شماره ۳۷ - درد دل خسته دردمندان دانند شماره ۳۸ - ای دل این ره به قیل و قالت ندهند شماره ۳۹ - آن روز که دوختی مرا دلق وجود شماره ۴۰ - خوی سبعی ز نفست ار باز شود شماره ۴۱ - گر دولت درد دین ترا دست دهد شماره ۴۲ - آن روز که کار وصل را ساز آید شماره ۴۳ - عشاق ترا هشت بهشت تنگ آید شماره ۴۴ - سیر آمده ای ز خویشتن می باید شماره ۴۵ - بازی که همی دست ملک را شاید شماره ۴۶ - جز دست تو زلف تو نیارست کشید شماره ۴۷ - این هفت سپهر در نوشتیم آخر شماره ۴۸ - بازی بودم پریده از عالم ناز شماره ۴۹ - ما مست ز بادهٔ الستیم هنوز شماره ۵۰ - ای آنکه نشسته اید پیرامن شمع شماره ۵۱ - دل کرد بسی نگاه در دفتر عشق شماره ۵۲ - گه هشیارم ز باده گاهی مستم شماره ۵۳ - تا باغم عشق تو هم آواز شدم شماره ۵۴ - شاها چو دمی روی به مقصود آرم شماره ۵۵ - عمری است که در راه تو پای است سرم شماره ۵۶ - از عشق مهی چو برلب آمد جانم شماره ۵۷ - هر دل نکشد بار بیان سخنم شماره ۵۸ - شمع است رخ خوب تو پروانه منم شماره ۵۹ - ز آن باده نخورده ام که هشیار شوم شماره ۶۰ - ما شیر و می عشق تو با هم خوردیم شماره ۶۱ - تا ظن نبری که ما ز آدم بودیم شماره ۶۲ - ماییم ز خود وجود پرداختگان شماره ۶۳ - شاها بر تو به تحفه صد جان بردن شماره ۶۴ - در بحر عمیق غوطه خواهم خوردن شماره ۶۵ - فردا که مقدسان خاکی مسکن شماره ۶۶ - افراز ملوک را نشیبی است مکن شماره ۶۷ - گفتم: که زد این چنین دم سرد که من؟ شماره ۶۸ - دل مغز حقیقت است تن پوست ببین شماره ۶۹ - آن دم که نبود بود من بودم و تو شماره ۷۰ - ای دل بیدل به نزد آن دلبر رو شماره ۷۱ - ای سلسله زلف تو دلها بسته شماره ۷۲ - ای ساقی خوش بادهٔ ناب اندر ده شماره ۷۳ - ای پیر مغان می مغانی درده شماره ۷۴ - شمع ازلی دل منت پروانه شماره ۷۵ - ای لعل لبت به خون دلها تشنه شماره ۷۶ - عاقل به چه امید درین شوم سرای شماره ۷۷ - در دام میا که مرغ این دانه نه ای شماره ۷۸ - ای شمع بخیره چند بر خود خندی شماره ۷۹ - ای دل تو اگر مست نه ای هشیاری شماره ۸۰ - با عشق جمال ما اگر همنفسی شماره ۸۱ - تا شد دل خسته فتنهٔ روی کسی شماره ۸۲ - گر روز پسین چراغ عهدم نشکی شماره ۸۳ - ای عاشق اگر به کوی ما گام زنی شماره ۸۴ - ای حسن ترا به عشق لایق چو منی شماره ۸۵ - تا زاغ صفت به جیفه پر آلایی شماره ۸۶ - ای نسخهٔ نامهٔ الهی که تویی