هوش مصنوعی:
شاعر از پیر مغان میخواهد که شراب گرانبها و حیاتبخش به او بدهد و اظهار تأسف میکند که دیگران به آن شراب، تنها به عنوان یک نوشیدنی ساده نگاه میکنند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عرفانی و اشاره به میگساری است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد و همچنین ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۷۳ - ای پیر مغان می مغانی درده
ای پیر مغان می مغانی درده
و آن جام گران خسروانی درده ۱
حیف است که باده و میش می خوانند
آن مایهٔ آب زندگانی درده. ۲
و آن جام گران خسروانی درده ۱
حیف است که باده و میش می خوانند
آن مایهٔ آب زندگانی درده. ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۲ - ای ساقی خوش بادهٔ ناب اندر ده
گوهر بعدی:شماره ۷۴ - شمع ازلی دل منت پروانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
