شماره ۷۸ - هر آن دلی که به زلف بتی گرفتار است

هر آن دلی که به زلف بتی گرفتار است
ز دام جستهٔ تسبیح و قید زنار است ۱

چرا به سر نزند لاله را که آن داغی
میان سوختگان عاشق وفادار است ۲

جهان به خانهٔ تاریک و تنگ می ماند
که هر طرف بروی پیش روی دیوار است ۳

اگر چه خاتم دل ها به نام اوست چه سود؟
که چون نگین سلیمان به دست اغیار است ۴

چرا تو سر مرا فاش می کنی ای شیخ؟
مگر تو بندهٔ آن نیستی که ستار است؟ ۵

فدای او نکنم روح را که چیزی نیست
وگرنه دادن جان پیش من نه دشوار است ۶

هوای داغ سعیدا به سر از آن دارم
که لاله بر سر شوریده زیب دستار است ۷