شماره ۸۴ - هر زمان دل را هوای کوی جانان بر سر است

هر زمان دل را هوای کوی جانان بر سر است
ذوق جانبازی است دل را تا مرا جان در بر است ۱

کوه را خون جگر شد آب در راه فنا
شاهد این رمز، اندوه دل و چشم تر است ۲

ای جمالت جنت و سرو قدت طوبای او
وی زنخدان تو زمزم، ای دهانت کوثر است ۳

گر از‌ آن مژگان آن رخساره می خواهی مراد
نقد جانی هست اینک سنجر است و خنجر است ۴

عقبهٔ هستی چو طی خواهی کنی میخانه رو
تا به ملک نیستی یک ساغر می رهبر است ۵

عشقبازی گر نه آیین مسلمانی بود
اندرین بتخانه پس اول سعیدا کافر است ۶