شماره ۱۶۴ - ز عالمش چه خبر آن که او پریشان نیست

ز عالمش چه خبر آن که او پریشان نیست
ندیده لذت سر ما تنی که عریان نیست ۱

سفال خانهٔ ما بشکند سر فغفور
که مور کلبهٔ ما کمتر از سلیمان نیست ۲

چو باده خون جگر نوش و ذوق را دریاب
چه نشئه ها که در این آب صاف پنهان نیست ۳

مرا در آینهٔ دل نمود جانان عکس
که هیچ آینه را تاب و طاقت آن نیست ۴

به خاک پای تو در دل چه گوشه ها خالی است
گمان مبر که در این خانه جای مهمان نیست ۵

به هر خیال چو معنی سراسری رفتم
کدام سینه که از داغ او گلستان نیست؟ ۶

به غیر یار سعیدا در این سرای خیال
همیشه کیست که از کرده ها پشیمان نیست؟ ۷