شماره ۳۸۰ - از حیات ابد آن روح روان ما را بس

از حیات ابد آن روح روان ما را بس
ما گذشتیم ز جان، صورت جان ما را بس ۱

با رقیبان اگر اظهار کرم می سازد
گذران است همین لطف نهان ما را بس ۲

ای جوانان به شما فصل بهار ارزانی
پیرافشانی هنگام خزان ما را بس ۳

دیده را قسمت دیدار تو هر چند نماند
در ره وصل تو چشم نگران ما را بس ۴

گرچه از ساغر دوران نکشیدیم [میی]
نظر جاذبهٔ پیر مغان ما را بس ۵

طمع گنج نکردیم در این دیر خراب
همچو ماری کف خاکی به دهان ما را بس ۶

به تمنای دم گرم مسیحا نرویم
ای سعیدا نفس سوختگان ما را بس ۷