هوش مصنوعی: این متن به ناپایداری و سختی‌های جهان اشاره دارد و بیان می‌کند که چگونه انسان در این جهان پر از رنج و غم، به دنبال آرامش است. شاعر از ناله‌های جهان، سختی‌های عشق، و بی‌ثباتی زندگی می‌گوید و در نهایت به ارتباط خود با خداوند اشاره می‌کند که تنها مایه آرامش اوست.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، برخی از مضامین مانند ناپایداری جهان و رنج‌های زندگی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن مناسب نباشد.

شماره ۵۲۰ - چگونه کس کند آرام در سرای جهان

چگونه کس کند آرام در سرای جهان
که کرده اند به آب و هوا بنای جهان ۱

چو ناله ای که مریضی کند به حالت نزع
به گوش هوش چنان می رسد صدای جهان ۲

کبود گشته فلک بسکه پشت پا زده اند
گذشتگان ره عشق بر قفای جهان ۳

چو گندمیم در این آسیا فتاده به رقص
وگرنه جای طرب نیست تنگنای جهان ۴

چسان کند ز جهان دل به وقت جان کندن
هر آن که بسته دل خود به نقش های جهان ۵

ز بسکه فوت شد اوقات ما در آن ماتم
کبود کرده به بر آسمان، قبای جهان ۶

ز طبع ارض کدورت چسان رود که زمین
فتاده است غباری ز گرد پای جهان ۷

نشسته روز و شبم با خدای خود مشغول
یکی است گرچه خدای من من و خدای جهان ۸

مناسبت به تو بس این قدر سعیدا را
که پادشاه جهانی تو او گدای جهان ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۱۹ - چه سرها از یقین شد گوی در میدان درویشان
گوهر بعدی:شماره ۵۲۱ - بیفتی گر ز پا در راه دل سر می توان گشتن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.