هوش مصنوعی:
این متن بیانگر احساس دلتنگی و فرار از درد و رنج است. شاعر از فرار به مکانی امن سخن میگوید تا از آسیبها در امان بماند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۳۴ - دل رفت ز خود هنوز جان نارفته
دل رفت ز خود هنوز جان نارفته
آمد به کنار از میان نارفته ۱
خواهی که به سنگی نزنندت چون تیر
بگریز به خانهٔ کمان نارفته ۲
آمد به کنار از میان نارفته ۱
خواهی که به سنگی نزنندت چون تیر
بگریز به خانهٔ کمان نارفته ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۳ - با نفس دغل تو بدگمان باشی به
گوهر بعدی:شماره ۱۳۵ - این عالم ما که بی نظیر افتاده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.