شماره ۳۱ - بسوخت آتش عشق تو زهد و تقوی را

بسوخت آتش عشق تو زهد و تقوی را
بباد داد ورقهای درس و فتوی را ۱

ز عاصفات خدا بحر قهر موجی زد
نهنگ عشق فرو برد طور موسی را ۲

غرامتست نظر بر مهوسی که ندید
میان جلوه صورت جمال معنی را ۳

بغیر دیده مجنون کسی نیاورد تاب
اشعه لمعات جمال لیلی را ۴

نسیمی از سر زلفت وزید در عالم
هوای خلد برین داد داردنیی را ۵

سواد زلف ز رخسار بر فشان و بگو:
«بماهتاب چه حاجت شب تجلی را؟» ۶

بلای عشق بدعوی قدم کمان کردست
که داشتم بهمه عمر این تمنی را ۷

اگر چه زار و نزارم، ولی بدولت عشق
کسی چو من نکشید این کمان دعوی را ۸

به پیش قاسمی از زهد رندی اولی تر
به کاهلی نتوان کرد ترک اولی را ۹