هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که از مفاهیمی مانند عشق، مستی معنوی، وابستگی به معشوق (که می‌تواند خدا یا یک انسان باشد) و از خودگذشتگی در راه عشق سخن می‌گوید. شاعر از مستی ناشی از جمال یار و رحمت الهی صحبت می‌کند و عشق را هادی واقعی می‌داند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده‌ای مانند 'مستی' است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مذهبی و فلسفی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۳۳ - باده می ریزند صافی دم بدم در جام ما

باده می ریزند صافی دم بدم در جام ما
تا چه خواهد شد ز جام یار ما انجام ما؟ ۱

ما همه مستیم از آن دولت که بنمودی جمال
همچو دولت ناگهان مست آمدی بر بام ما ۲

چون سر از خاک لحد در حشر بردارم ز خواب
مست و حیران تو باشد جان درد آشام ما ۳

لب بلب ما مست آن احسان جاویدان شدیم
ساقی از جام لبالب می دهد انعام ما ۴

عقل ما در راه او سرگشته و حیران بماند
در حقیقت عشق باشد هادی اسلام ما ۵

ما نشان و نام خود در راه او در باختیم
بعد ازین تا خود که گوید از نشان و نام ما؟ ۶

جان قاسم عرق منت گشت از سر تا بپا
کز کرامت آب رحمت ریخت او در جام ما ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۲ - هزار بار نمک ریخت بر جراحت ما
گوهر بعدی:شماره ۳۴ - از حد گذشت قصه درد نهان ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.