هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و مستی و حیرانی سخن می‌گوید. او از تأثیر عشق و شراب بر روح و جان خود می‌نالد و به ذکر حالات عارفانه و روحانی می‌پردازد. همچنین، به موضوعاتی مانند ادب، مناجات و فتنه‌های الهی اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره‌هایی به مستی و حالات روحانی دارد که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۵۴ - دلم رابرد عشقت، «فات مافات »

دلم رابرد عشقت، «فات مافات »
کجا یابم دگر؟ هیهات، هیهات ۱

چنان گشتم ز حیرانی و مستی
که نشناسم دو بیتی از تحیات ۲

چه گویم شکر ساقی را؟ که جامی
بجان بخشید و وارستم ز شهمات ۳

ز مستی راز می گوییم و گویند:
چه افتادش که می گوید خرافات؟ ۴

ادبها رانگه دارید، زنهار
که موسی مست شد اندر مناجات ۵

خدا را گفت: یا رب، فتنه از تست
چو شد شوریده موسی وقت میقات ۶

نه تنها قاسمی مست از می اوست
که از جامات او مستند ذرات ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۳ - پیش از بنای مدرسه و دیر سومنات
گوهر بعدی:شماره ۵۵ - «ستة ایام » گفت و «سبع سماوات »
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.