هوش مصنوعی: این متن عرفانی و عاشقانه، با بهره‌گیری از مضامین عشق الهی و انسانی، به بیان حالات روحی و عاطفی شاعر می‌پردازد. شاعر از ذرات جهان به عنوان آیینه‌ای از معشوق یاد می‌کند و عشق را راه نجات و سعادت می‌داند. او از بی‌قراری و بی‌تابی در فراق معشوق سخن می‌گوید و جان خود را فدای روی او می‌کند. در پایان، با اشاره به مرگ عاشق، بر شدت عشق و وابستگی خود تأکید می‌ورزد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۵۶ - مرآت اوست جمله ذرات کاینات

مرآت اوست جمله ذرات کاینات
«یا عاشقین، قوموا، حیوا علی الصلات » ۱

در کوی عشق او بادب رو، که گفته اند :
در طور عاشقی حسناتست سیئات ۲

ای آرزوی جان، چه کنم من دوای دل؟
بی تو نه خواب دارم و نه صبر و نه ثبات ۳

جان مست روی تست، که آن روی دلفروز
صبحیست از سعادت و روزیست از نجات ۴

زار و نزار تست، دلم هر کجا که هست
جان دوستدار تست، اگر موت اگر حیات ۵

بسم الله، ار بخون دلم مایلی بگو
روزی مبارک آمد و شب لیلة البرات ۶

گفتند: قاسمی ز هوای تو جان نبرد
در خنده رفت یار و چنین گفت «مات مات » ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۵ - «ستة ایام » گفت و «سبع سماوات »
گوهر بعدی:شماره ۵۷ - عشق ما را هزار فن آموخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.