شماره ۵۹ - گر زاهدست جانم، اگر رند می پرست

گر زاهدست جانم، اگر رند می پرست
با روی تست روی دلم، هر کجا که هست ۱

جانم فدای ساقی و دردی درد او
کز نیم جرعه توبه و ناموس ما شکست ۲

ذرات کاینات برقصند «لایزال »
قومی ز باده مست و گروهی ز باد مست ۳

انصاف و راه راست نبود این که واعظان
گفتند: می بدست و گرفتند می بدست ۴

از دل رسید هرچه برویم رسید و من
دل را بدوست دادم و از درد دل برست ۵

از یار اگر مراد نداری طلب؛ رواست
شوخی مکن، که مصلحت کار از آن سرست ۶

«ارنی » بگو ز مستی «لن » کاندرین مقام
سر در کشست عاشق و معشوق سرکشست ۷

گر پرتو جمال تو از روی بت ندید
رهبان دیر ما ز چه رو گشت بت پرست؟ ۸

بگشاد پرده از رخ اسرار قاسمی
در حال می فروش سر خم باده بست ۹