هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق است که با تشبیهات زیبایی مانند پروانه و شمع، ذره و خورشید، توصیف شده است. شاعر از عشق و جمال معشوق سخن میگوید و از دنیای عقل و عاقلان فاصله گرفته، به سوی عاشقان میرود. همچنین، اشارهای به رهایی از تعلقات دنیوی و تسلیم در برابر عشق دارد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به دانش ادبی و تجربهی زندگی بیشتری نیاز دارد تا به خوبی درک شود.
شماره ۶۰ - ما پیش شمع روی تو پروانه وار مست
ما پیش شمع روی تو پروانه وار مست
جان در سماع عشق ز معشوقه الست ۱
پیدا ز نور روی تو گشتیم در جهان
ما ذره ایم و روی تو خورشید انورست ۲
بنما بما جمال و برافکن نقاب را
کان روی دلفروز تو جانبخش عالمست ۳
از روز زلف غارت دلهای خسته کرد
اینست کار عشق، اگر روز، اگر شبست ۴
از عاقلان اگر چه نصیبی نیافتیم
با عاشقان رویم، که آنجا کرم کمست ۵
می خواست نقش خاتم شاهی ز من برد
خاتم ز دست نفس کشیدم بضربدست ۶
قاسم، مجال نیست سخن را، شتاب کن
ما پیش آن جمال بیاریم هرچه هست ۷
جان در سماع عشق ز معشوقه الست ۱
پیدا ز نور روی تو گشتیم در جهان
ما ذره ایم و روی تو خورشید انورست ۲
بنما بما جمال و برافکن نقاب را
کان روی دلفروز تو جانبخش عالمست ۳
از روز زلف غارت دلهای خسته کرد
اینست کار عشق، اگر روز، اگر شبست ۴
از عاقلان اگر چه نصیبی نیافتیم
با عاشقان رویم، که آنجا کرم کمست ۵
می خواست نقش خاتم شاهی ز من برد
خاتم ز دست نفس کشیدم بضربدست ۶
قاسم، مجال نیست سخن را، شتاب کن
ما پیش آن جمال بیاریم هرچه هست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۹ - گر زاهدست جانم، اگر رند می پرست
گوهر بعدی:شماره ۶۱ - ای دوست، دلم راهوس باده حمراست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.