هوش مصنوعی: این متن به موضوع عشق و عرفان می‌پردازد و تفاوت‌های بین عاشق، عاقل، صوفی، واعظ و زاهد را بررسی می‌کند. شاعر تأکید می‌کند که عشق راه اصلی سلوک است و افرادی که عشق ندارند، در این راه غافل هستند. همچنین، از عناصری مانند خورشید، باد صبا و عشق به عنوان نمادهای معنوی استفاده شده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، برخی از اصطلاحات و اشارات عرفانی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

شماره ۹۴ - آن را که قبله اش رخ خورشید انورست

آن را که قبله اش رخ خورشید انورست
اعراض گر کند، بهمه روی کافرست ۱

عاشق بیار واصل و عاقل بهانه جوی
صوفی برغم واصل و چون حلقه بر درست ۲

واعظ، مگو که: عشق روانیست در طریق
پنداشتی که ملک دو عالم مثمرست ۳

زین بیشتر عداوت با اهل دل مکن
شرعی معین آمد و عشقی مقررست ۴

آن را که عشق نیست درین راه غافلست
سنور راه ماست اگر خود غضنفرست ۵

زاهد بزهد مایل و صوفی باعتقاد
عارف درین میانه چو کبریت احمرست ۶

جان در سماع عشق تو مستست و چاره نیست
شوقی مولد آمد و عشقی قلندرست ۷

باد صبا چو بوی تو آورد در چمن
جانها فدای رایحه روح پرورست ۸

بر جان قاسمی نظری کن ز روی لطف
زان جا که آفتاب ضمیر منورست ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۳ - بازم نمکی بر جگر ریش رسیدست
گوهر بعدی:شماره ۹۵ - از هرچه هست ذکر جمال تو خوشترست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.