هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر عشق عمیق و ایثارگرانه شاعر به معشوق است. او از دیدن چهره معشوق لذت می‌برد و آرزوی مرگ در پای او را دارد. شاعر از عشق و شراب عرفانی سخن می‌گوید و از درد فراق و هجران می‌نالد. در نهایت، شهرت عشق او و معشوقش در همه شهر پیچیده است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند مرگ و هجران نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۰۱ - مرا با روی تو پیوسته روییست

مرا با روی تو پیوسته روییست
زیانی نی، که از وجه نکوییست ۱

هوس دارم که: در پایت بمیرم
بعالم هر کسی را آرزوییست ۲

ز شوق چشم میگونش خرابیم
شراب ما نه از جام و سبوییست ۳

بجست و جوی او دل خستگان را
ز آب دیده هر دم شست و شوییست ۴

ز جامش جرعه ای تا بر زمین ریخت
بعالم عاشقان راهای و هوییست ۵

جرسها را فغان الرحیلست
تنم از بیم هجران همچو موییست ۶

ز حسن یار و شوق جان قاسم
میان شهر هر جا گفت و گوییست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۰ - هرکجا در دو جهان عاشق روشن راییست
گوهر بعدی:شماره ۲۰۲ - باغبانا، بجهان تخم نکو باید کاشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.